Definition of "çarpmak" in Turkish

unknown

1. hızla vurmak, hızla değmek.

   • Kolumu kapıya çarptım. Tren kamyona çarptı

2. etkisiyle birdenbire hastalandırmak.

   • Açık hava çocuğu çarptı

3. kurnazlıkla ele geçirmek.

   • Ticarette insanı çarparlar

4. (halk inanışına göre) gizli bir gücün öfkesine uğramak.

   • Öyle söyleme, Allah adamı çarpar sonra

5. birinin bir şeyini el çabukluğuyla çalmak ya da dolandırarak elde etmek.

   • Otobüste cüzdanını çarpmışlar

6. birinden elde ettiği bir şeyi geri vermemek.

   • Biliyorum, sen bunu çarpacaksın ama al bakalım yine de

7. (yürek) hızlı hızlı vurmak, hızlı atmak.

   • Yüreğim çarpmaktaydı

8. hızla bir yere vurmak.

   • Rüzgârdan kapı pencere çarpıyordu

9. biri çarpılan öteki çarpan adını alan iki sayıdan, çarpanı çarpılandaki birim sayı kadar çoğaltarak çarpım denilen bir üçüncü sayıyı elde etmek.

10. ➽çırpmak.