Definition of "şefaat" in Turkish

ad

1. bir kimsenin suçunun bağışlanması ya da dileğinin yerine getirilmesi konusunda o kimseyle bir başkası arasında yapılan aracılık.

2. kulun suçunun, günahının bağışlanması için Tanrı’yla kul arasında yapılan, özellikle yalvaçlara özgü aracılık.

   • İnsana öteki dünyada şefaat gereklidir