Definition of "abanmak" in Turkish

unknown

1. bir yere ya da bir kimseye yaslanmak.

   • Çocuk sıraya abanmıştı

2. bir şeyin ya da bir kimsenin üzerine eğilerek kapanmak.

   • Adam kadına iyice abanmış, sanki yığılmıştı

3. (birinin) sırtından geçinmek.

   • Belalısı ona abandıkça, daha çok kazanması gerekiyordu

4. aşırı gitmek, aşırılaşmak.

   • Kumara abanmak parayla olur

5. üzerine çullanmak, üzerine çökmek.

   • Adamın üzerine hep birden abandılar