Definition of "alçak" in Turkish

sıfat

1. tabandan, yerden uzaklığı az olan, yüksek olmayan, yere yakın.

   • Çocuğu alçak bir iskemleye oturttu

2. yükseklere göre aşağıda kalan yer.

   • Tepenin alçaklarında inekler otluyordu

3. bile bile kötü davranışlarda bulunan, kötülük işleyen, doğası, huyu bozuk, kötü, aşağılık (kimse).

   • Alçak insanlarla düşüp kalkılmaz

4. hafif ses.

   • Alçak sesle konuşalım, duyulmasın

5. kalın ses.