Definition of "bağlamak" in Turkish

unknown

1. bağ <b>(I)</b> ya da benzeri başka bir şeyle tutturmak.

   • Atı ahıra bağlamak gerekiyordu

2. düğüm yapmak, düğümlemek.

   • Çocuğun ayakkabısını bağlamak isterken bağcık koptu

3. (yara için) ilaç koyup bezle sarmak.

   • Hemşire yarayı bağlamak için bez aradı

4. ortaya çıkmak, oluşmak, tutmak.

   • Süt kaymak bağlamıştı

5. (ekin) başak verip tane tutmak.

   • Ovada buğdaylar tane bağlamak üzereydi

6. denk ya da paket yapmak.

   • Yatağını bağlayıp sırtına vuran İstanbul’a koşuyor

7. uyulması zorunlu olmak.

   • Bu karar herkesi bağlamaktadır

8. başka bir işle uğraşamaz duruma getirmek, zaman bırakmamak.

   • Bu sözlük beni çok bağladı

9. sona erdirmek, bitirmek.

   • Âşık, hikâyeyi bağlamak için, elimden gelen budura geçti

10. bir konuda anlaşma yapmak.

    • Taşıma işini sözleşmeye bağlamak gerekirdi

11. geçişi engellemek, yolları tutmak.

    • Trafik yolları bağlamıştı, kuş uçurmuyordu

12. birinin bir şeye ilgi ve yakınlık duymasını sağlamak.

    • Gençleri derse bağlamak için elinden geleni yapardı

13. gönlünü kazanmak, yakınlaştırmak.

    • Güzel sözleriyle onu kendisine bağlamakta güçlük çekmemişti

14. akarsuyun önüne bent yapmak.

15. (halk inanışı olarak) erkeği büyüleyerek cinsel yönden güçsüz kılmak.

16. (bir ülkeyi) ele geçirip kendi ülkesine katmak.

    • Onlar savaşlarla ülkeleri kendilerine bağlamıştı