Definition of "barış" in Turkish

ad

1. barışmak eylemi.

2. savaş halinde olmama durumu.

   • Savaşta, barış yıllarını düşünün

3. savaşın sona erdiğinin bir antlaşmayla saptanmasından sonraki durum.

   • Herkes, Yaşasın barış! diye bağırıyordu

4. insanlık tarihinde, savaştan sonra yapılan antlaşmayla başlayan süreç.

5. bir topluluğun ya da bir ailenin bireyleri ya da karşıt varlıklar arasında oluşan uzlaşma, uyum durumu.

   • O, dünyayla barış içindeydi