Definition of "batmak" in Turkish

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. bir sıvının üzerinde iken herhangi bir nedenle içine gömülmek.

   • Kaptan, gemisiyle birlikte batmak istiyordu

2. sert ve sivri uçlu bir şey yumuşak bir şeye girmek, gömülmek, saplanmak.

   • Ayağına çivi batar

3. bulaşmak, kirlenmek.

   • Fırıncının yüzü gözü batmış, bembeyaz olmuştu

4. (Güneş, Ay, yıldız) Dünya’nın dönüşü nedeniyle gözeriminin altına inmek.

   • Ay batmak üzereydi

5. ağır gelmek, incitmek, güce gitmek, dokunmak, etki yapmak.

   • Her davranışı insana batardı

6. hoş olmayan bir şeye uğramak.

   • Baştan ayağa çamura batmıştı

7. batkınlığa uğramak.

   • Banka batmak üzereyken devletçe kurtarılmıştı

8. ortadan yitip gitmek, adı sanı duyulmaz olmak, ortadan çekilmek, yok olmak.

   • Adam battı, buralara uğramıyor

9. (tedirgin etmemesi gereken şeyler için) tedirgin etmek, rahatını kaçırmak.

   • Kimilerine rahatlık batar

10. kötü bir biçimde yok olmak.

    • Bunca emeğimiz battı