Definition of "düşkün" in Turkish

sıfat

1. kendini bir şeye aşırı ölçüde vermiş olan, bir şeye tutkuyla bağlanmış olan.

   • Alkol düşkünü biriydi

2. büyük bir geçim sıkıntısına düşmüş olan, yoksulluk nedeniyle gönencini ve mutluluğunu yitirmiş bulunan (kimse).

   • Köyün en düşkünü oydu

3. yaşlılık, sakatlık gibi nedenlerle çalışma gücünü yitirmiş (kimse).

4. eski değer ve onurunu yitirmiş, iyi olmayan yollara düşmüş (kimse).

   • Düşkün kadınlar hor görülür