Definition of "dut" in Turkish

ad

1. dutgillerden, kuzey yarımkürenin genellikle ılıman bölgelerinde yetişen, on iki türü bulunan, boyu on sekiz metreye ulaşabilen, uzun saplı, sarmal dizili ve kenarları testere dişli, açık yeşil yaprakları olan, yaprağıyla ipekböceği beslenen bir ağaç.

2. bu ağacın kara, ak, mor ya da pembe renkte, tatlı ve sulu, yenilen, şurubu, reçeli yapılabilen meyvesi.

3. önce çok konuşurken artık sesi çıkmaz olmak.

   • Bilgisizliği ortaya çıkınca dut yemiş bülbüle döndü

4. neşe ve konuşkanlığını yitirmek, susmak.