Definition of "eğreti" in Turkish

sıfat

1. belirli bir süre geçtikten sonra kaldırılacak olan, geçici.

2. iyi yerleştirilmemiş, yerini bulmamış olan.

   • Masa eğretiymiş, devrildi

3. geri verilmek üzere alınan, ödünç (şey).

   • Eğreti ata binen çabuk iner derler

4. takma olan.

   • Adam eğreti kolunu çıkarıp masaya koydu

5. uymamış, yakışmamış olan.

   • Divan bu odada eğreti görünüyor

6. bir yerde, hemen kalkıp gidecekmiş gibi oturmak, bir yere şöylece ilişmek.

7. bir yerde kısa bir süre kalmak, geçici olarak oturmak.

   • Biz o dairede eğreti oturmaktaydık