Definition of "etraf" in Turkish

ç. ad

1. yanlar, taraflar.

2. yakın yerler, çevre, dolay.

   • Caddede, etrafına bakmadan karşıya geçme

3. bir kimsenin çevresinde bulunan yakınlar, sürekli ilişkide bulunduğu yakın kimseler.

   • Bakan, etrafına güveniyor

4. bir şey koparmak, istediğini elde etmek için bir kimsenin yanından hiç ayrılmayarak onu memnun etmeye çalışmak.

5. korumak için, birinin yanından hiç ayrılmamak.