Definition of "havalanmak" in Turkish

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. yerden ayrılıp göğe uçmak, göğe yükselmek, havaya kalkmak, uçmak.

   • Uçak havalandı

2. havası değişmek ya da değiştirilmek, temiz hava alması sağlanmak.

   • Ev kapalı kalmış, havalanmak istiyor

3. hava akımıyla yer değiştirmek.

   • Yerden tozlar havalanmıştı

4. yerinde duramaz, oturamaz duruma gelmek.

5. kendini beğenmişlik ve benzeri bir tutuma yönelmek, hoş karşılanmayacak davranışlar edinmek.

   • Adam müdür olunca bir havalandı ki sorma

6. (kadın, kız için) olağan tavırları, davranışları değişerek, cinselliğini ortaya koyacak biçimde davranır olmak, cilve yaparak, kırıtarak, açık saçık giyinerek erkeklerin ilgisini çekmeye yönelmek.

   • arg

7. (erkek için) çapkınlığa, içkiye, kumara yönelip davranışları, huyları değişmek, uçarılık etmek.