Definition of "kamış" in Turkish

ad

1. buğdaygillerden, sulak yerlerde, bataklıklarda vb. yetişen, boğumlu ve sert gövdesi olan, kum kamışı, sorguçlu kamış, sukamışı, süpürge kamışı, şekerkamışı gibi türleri bulunan, çit, sepet vb. yapımında yararlanılan bitkilerin ortak adı.

2. bu tür bir bitkiden yapılmış.

   • Bahçe kamış çitle çevrilmişti

3. (insanın ve pek çok hayvanın, özellikle insanın) erkeklik organı.

4. Yahudilerin, çölü geçmelerini anmak üzere, her yıl ürün kaldırmadan sonra kutladıkları bayram.

5. sevgiliyle yatıp kalkma, cinsel ilişki.

6. (birine) oyun ederek işini bozmak, kamış atmak.

7. iki kişinin arasını açmak, arabozanlık etmek.

8. söz dokundurmak.