Definition of "kaymak" in Turkish

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. düz, ıslak ya da kaygan bir yüzey üzerinde sürtünerek kolayca yer değiştirmek.

   • Kızakla kaymak güzel oluyor

2. kaygan bir yüzey üzerinde birdenbire dengesini yitirmek, böyle bir yüzeyde dengesini yitirerek düşmek.

   • Buzda kayıp kolunu kırmış

3. (toprak vb. için) doğal bir nedenle yerini değiştirmek.

   • Yağmurlar yağdıkça köy kaymaktaymış

4. yer, durum değiştirmek.

   • Birer sıra kayarak yeni gelene yer açtılar

5. kurtulup düşmek.

   • Bardak çocuğun elinden kaydı

6. bulunduğu ya da bağlı olduğu yerden ayrılmak, yerinden oynamak.

   • Yaranın sargısı kaymış, yara açıkta kalmıştı

7. (dansta) kayarcasına ilerlemek.

8. (sözcük için) anlamı değişmek, yeni anlam edinmek.

9. elinde olmaksızın yapmak anlamıyla kimi deyimlerde yer alır; gözü kaymakgibi.