Definition of "kokmuş" in Turkish

sıfat

1. çürüyüp bozularak kötü kokan, kokuşuk, kokuşmuş, bozulmuş.

   • Kokmuş et yenir mi?

2. yerinden kımıldamaya, bir iş yapmaya üşenen, tembel, miskin.

   • Bu kokmuş adamı kim bulup işe almıştı?

3. çok bilinen, hiçbir değeri kalmamış olan, önemsiz anlamında küçümseme sözü olarak kullanılır.

   • Şu kokmuş sözü söyleyip durmasan olmaz

4. kendini beğenmiş anlamında küçümseme sözü olarak söylenir.

   • Şu kokmuş adamı çağırmasan sevinirim