Definition of "kuşatmak" in Turkish

unknown

1. çevresini sarmak, çevrelemek.

   • Hava, sonsuz bir hava denizi olarak evreni kuşatmaktadır

2. ele geçirmek ereğiyle, bir yerin çevresini sarmak.

   • Osmanlı ordusu Viyana’yı kuşatmış, almıştı

3. her yeri kaplamak.

   • Duman dağları kuşatmıştı

4. bir kimsenin beline kuşak, kemer, kılıç gibi bir şey bağlamak.