Definition of "patlamak" in Turkish

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. (nesneler için) iç basınç nedeniyle ve genellikle büyük bir gürültü çıkararak dağılmak.

   • Top bom diye patlayınca çocuk korktu

2. yıpranarak eskimek ya da yarılıp açılmak.

   • Valizin biri otobüste iyice sıkışmış, patlamıştı

3. (bir şey) genellikle iç basınç nedeniyle yarılmak.

   • Apartmanın pissu boruları patlamış

4. ortaya çıkmak, görünür duruma gelmek, yeşermek.

   • Kavaklar patlamıştı, birkaç günde iyice yapraklanırdı

5. çok sıkılmak ve sıkıntısını, sabırsızlığını belli etmek.

   • Akşama değin evde kalmaktan patlamıştım, sokağa koştum

6. ansızın, beklenmedik ölçüde tehlikeli ve gürültülü bir şey baş göstermek.

   • Ortadoğu’da savaş patlamıştı

7. ansızın bir gürültü duyulmak.

   • Bir kahkaha patladı, dönüp baktım, güleni tanımıyordum

8. dayanamayıp birdenbire güçlü bir tepki göstermek.

   • Adam, patlamıştı, ağzına geleni söylüyordu

9. belli bir gideri gerektirmek, bir şeyin yitirilmesine yol açmak, mal olmak.

   • Bu iş çoğa patlar

10. çok sayıda olmak, çok artmak, çok yükselmek.

    • Kitabın satışı beklenmedik bir biçimde patlamıştı