Definition of "pir" in Turkish

ad

1. yaşlı kimse.

2. masallarda ve halk öykülerinde geçen, olağanüstü işler yapabilen, iyiliksever, ak sakallı yaşlı adam.

3. bir tarikatın ya da zanaatın ilk kurucusu.

   • Bektaşiliğin piri Hacı Bektaş Veli’dir

4. bir konuda, bir meslekte eskimiş, deneyimli duruma gelmiş kimse.

5. çok iyi bir biçimde, adamakıllı, iyice.

   • Ben işimi bir yaparım ama pir yaparım