Definition of "sabah" in Turkish

ad

1. günün ve gündüzün başlangıcı, gün ağarmasından sonraki kısa zaman.

   • Sabah kar yağıyordu

2. Güneş’in doğduğu andan öğleye değin geçen zaman.

   • Sabah okula, öğleden sonra sinemaya gittim

3. sabah vakti, sabahleyin.

   • Oraya yarın sabah gitmek gerekiyormuş

4. sabaha değin hiç uyumamak, uyumadan sabahlamak.

5. bir konuyla bütün gece uğraşarak sabaha erişmek.