Definition of "yıkmak" in Turkish

unknown

1. kurulu bir şeyi parçalayarak dağıtmak, bozmak.

   • Duvarı yıkmak için kazma yoktu

2. (insan, hayvan, ağaç için) yere sermek, devirmek.

   • Fırtına ağacı yıktı. Adam, yanındakini bir yumrukta yıkmıştı

3. bir yana eğmek.

   • Şapkasını sağa yıkmış, kabadayı gibi olmuştu

4. üstüne atmak, yüklemek.

   • İşin sorumluluğunu bana yıkmak istemişlerdi

5. yıkımına, acı duymasına yol açmak.

   • Haber hepimizi yıktı

6. (yük için) indirmek.

   • Yükünü yere yıkıp, atı rahatlattı

7. (güreşte) alt etmek, yenmek.