Definition of "yalancı" in Turkish

sıfat

1. yalan söylemeyi huy edinmiş olan, her zaman yalan söyleyen (kimse).

2. gerçeğe benzetilerek yapılmış olan, gerçek olmayan.

   • Yalancı inciden bir kolye takmıştı

3. birinin yalan söylediğini, doğruyu söylemediğini öne sürmek.

   • Beni yalancı çıkarmak senin görevin mi?

4. bir kimsenin sözünü yerine getirememesine yol açmak.

   • Olaylar onu yalancı çıkarmıştı

5. yalan söylediği anlaşılmak.

6. verdiği sözü yerine getirememek, istemeyerek yalan söylemiş olmak.

   • Size söz verip yalancı çıkmak istemezdim