Definition of "yolsuz" in Turkish

sıfat

1. yolu olmayan.

   • Yolsuz köy kalmamış

2. (taşıt için) yavaş giden.

   • Bu gemi eski, yolsuz bir gemidir

3. olması gerekene, doğru yola, yasalara, kurallara aykırı olan, yöntemsiz, uygunsuz, yersiz.

   • Onun yolsuz iş yaptığı görülmemiştir

4. toplumun görüşüne, törelerine aykırı davranan (kimse).

   • böyle yolsuz adamlarla arkadaş olunmaz

5. parasız, züğürt.

   • Bugün çok yolsuzum