Definition of "yuvarlanmak" in Turkish

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. yerde kendi üzerine döne döne hareket etmek.

   • Taş yuvarlandı

2. yere devrilmek, kayıp düşmek.

   • Çocuk koşarken yuvarlandı, ağlamaya başladı

3. dökülerek düşmek.

   • Ağlıyor, yaşlar yüzünden aşağı yuvarlanıyordu

4. birdenbire ölmek.

5. durmadan yer, yurt değiştiren kimse eşya, varlık edinemez.

6. sürekli olarak iş değiştiren kimse başarı elde edemez.

7. döne döne, dönerek, yuvarlanarak.

   • Taş, yuvarlana yuvarlana dereye ulaştı

8. (yürüyüş için) düşecekmiş, yuvarlanacakmış gibi.

   • Adam yuvarlana yuvarlana gidiyordu

9. ne iyi ne kötü, var olan koşullar içinde bir yaşam sürmek.

10. hiç beklenmedik bir zamanda, birdenbire ölmek.

    • Gencecik adam yuvarlanıp gitti