urgir | conjugation
İspanyolca verb 'urgir' conjugated in all tenses and forms.
Indicative
| ellos | habrán urgido |
|---|
| él | habrá urgido |
|---|
| ellos | hubieron urgido |
|---|
| él | hubo urgido |
|---|
| ellos | habían urgido |
|---|
| él | había urgido |
|---|
| ellos | han urgido |
|---|
| él | ha urgido |
|---|
Subjunctive
| ellos | hubieren urgido |
|---|
| él | hubiere urgido |
|---|
| ellos | hubiesen urgido |
|---|
| él | hubiese urgido |
|---|
| ellos | hayan urgido |
|---|
| él | haya urgido |
|---|
Conditional
| ellos | habrían urgido |
|---|
| él | habría urgido |
|---|
Imperative