aanbreien | conjugation
Felemenkçe verb 'aanbreien' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aanbreien |
|---|
| jij | zou aanbreien |
|---|
| hij | zou aanbreien |
|---|
| wij | zouden aanbreien |
|---|
| jullie | zouden aanbreien |
|---|
| zij | zouden aanbreien |
|---|
| ik | zou aangebreid hebben |
|---|
| jij | zou aangebreid hebben |
|---|
| hij | zou aangebreid hebben |
|---|
| wij | zouden aangebreid hebben |
|---|
| jullie | zouden aangebreid hebben |
|---|
| zij | zouden aangebreid hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | brei aan |
|---|
| jij | breit aan |
|---|
| hij | breit aan |
|---|
| wij | breien aan |
|---|
| jullie | breien aan |
|---|
| zij | breien aan |
|---|
| ik | heb aangebreid |
|---|
| jij | hebt aangebreid |
|---|
| hij | heeft aangebreid |
|---|
| wij | hebben aangebreid |
|---|
| jullie | hebben aangebreid |
|---|
| zij | hebben aangebreid |
|---|
| ik | breide aan |
|---|
| jij | breide aan |
|---|
| hij | breide aan |
|---|
| wij | breiden aan |
|---|
| jullie | breiden aan |
|---|
| zij | breiden aan |
|---|
| ik | had aangebreid |
|---|
| jij | had aangebreid |
|---|
| hij | had aangebreid |
|---|
| wij | hadden aangebreid |
|---|
| jullie | hadden aangebreid |
|---|
| zij | hadden aangebreid |
|---|
| ik | zal aanbreien |
|---|
| jij | zult aanbreien |
|---|
| hij | zal aanbreien |
|---|
| wij | zullen aanbreien |
|---|
| jullie | zullen aanbreien |
|---|
| zij | zullen aanbreien |
|---|
| ik | zal aangebreid hebben |
|---|
| jij | zult aangebreid hebben |
|---|
| hij | zal aangebreid hebben |
|---|
| wij | zullen aangebreid hebben |
|---|
| jullie | zullen aangebreid hebben |
|---|
| zij | zullen aangebreid hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs