aanbrullen | conjugation
Felemenkçe verb 'aanbrullen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aanbrullen |
|---|
| jij | zou aanbrullen |
|---|
| hij | zou aanbrullen |
|---|
| wij | zouden aanbrullen |
|---|
| jullie | zouden aanbrullen |
|---|
| zij | zouden aanbrullen |
|---|
| ik | zou aangebruld hebben |
|---|
| jij | zou aangebruld hebben |
|---|
| hij | zou aangebruld hebben |
|---|
| wij | zouden aangebruld hebben |
|---|
| jullie | zouden aangebruld hebben |
|---|
| zij | zouden aangebruld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | brul aan |
|---|
| jij | brult aan |
|---|
| hij | brult aan |
|---|
| wij | brullen aan |
|---|
| jullie | brullen aan |
|---|
| zij | brullen aan |
|---|
| ik | heb aangebruld |
|---|
| jij | hebt aangebruld |
|---|
| hij | heeft aangebruld |
|---|
| wij | hebben aangebruld |
|---|
| jullie | hebben aangebruld |
|---|
| zij | hebben aangebruld |
|---|
| ik | brulde aan |
|---|
| jij | brulde aan |
|---|
| hij | brulde aan |
|---|
| wij | brulden aan |
|---|
| jullie | brulden aan |
|---|
| zij | brulden aan |
|---|
| ik | had aangebruld |
|---|
| jij | had aangebruld |
|---|
| hij | had aangebruld |
|---|
| wij | hadden aangebruld |
|---|
| jullie | hadden aangebruld |
|---|
| zij | hadden aangebruld |
|---|
| ik | zal aanbrullen |
|---|
| jij | zult aanbrullen |
|---|
| hij | zal aanbrullen |
|---|
| wij | zullen aanbrullen |
|---|
| jullie | zullen aanbrullen |
|---|
| zij | zullen aanbrullen |
|---|
| ik | zal aangebruld hebben |
|---|
| jij | zult aangebruld hebben |
|---|
| hij | zal aangebruld hebben |
|---|
| wij | zullen aangebruld hebben |
|---|
| jullie | zullen aangebruld hebben |
|---|
| zij | zullen aangebruld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs