aandringen | conjugation
Felemenkçe verb 'aandringen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aandringen |
|---|
| jij | zou aandringen |
|---|
| hij | zou aandringen |
|---|
| wij | zouden aandringen |
|---|
| jullie | zouden aandringen |
|---|
| zij | zouden aandringen |
|---|
| ik | zou aangedrongen hebben |
|---|
| jij | zou aangedrongen hebben |
|---|
| hij | zou aangedrongen hebben |
|---|
| wij | zouden aangedrongen hebben |
|---|
| jullie | zouden aangedrongen hebben |
|---|
| zij | zouden aangedrongen hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | dring aan |
|---|
| jij | dringt aan |
|---|
| hij | dringt aan |
|---|
| wij | dringen aan |
|---|
| jullie | dringen aan |
|---|
| zij | dringen aan |
|---|
| ik | heb aangedrongen |
|---|
| jij | hebt aangedrongen |
|---|
| hij | heeft aangedrongen |
|---|
| wij | hebben aangedrongen |
|---|
| jullie | hebben aangedrongen |
|---|
| zij | hebben aangedrongen |
|---|
| ik | drong aan |
|---|
| jij | drong aan |
|---|
| hij | drong aan |
|---|
| wij | drongen aan |
|---|
| jullie | drongen aan |
|---|
| zij | drongen aan |
|---|
| ik | had aangedrongen |
|---|
| jij | had aangedrongen |
|---|
| hij | had aangedrongen |
|---|
| wij | hadden aangedrongen |
|---|
| jullie | hadden aangedrongen |
|---|
| zij | hadden aangedrongen |
|---|
| ik | zal aandringen |
|---|
| jij | zult aandringen |
|---|
| hij | zal aandringen |
|---|
| wij | zullen aandringen |
|---|
| jullie | zullen aandringen |
|---|
| zij | zullen aandringen |
|---|
| ik | zal aangedrongen hebben |
|---|
| jij | zult aangedrongen hebben |
|---|
| hij | zal aangedrongen hebben |
|---|
| wij | zullen aangedrongen hebben |
|---|
| jullie | zullen aangedrongen hebben |
|---|
| zij | zullen aangedrongen hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs