aaneenbinden | conjugation
Felemenkçe verb 'aaneenbinden' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aaneenbinden |
|---|
| jij | zou aaneenbinden |
|---|
| hij | zou aaneenbinden |
|---|
| wij | zouden aaneenbinden |
|---|
| jullie | zouden aaneenbinden |
|---|
| zij | zouden aaneenbinden |
|---|
| ik | zou aaneengebonden hebben |
|---|
| jij | zou aaneengebonden hebben |
|---|
| hij | zou aaneengebonden hebben |
|---|
| wij | zouden aaneengebonden hebben |
|---|
| jullie | zouden aaneengebonden hebben |
|---|
| zij | zouden aaneengebonden hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | bind aaneen |
|---|
| jij | bindt aaneen |
|---|
| hij | bindt aaneen |
|---|
| wij | binden aaneen |
|---|
| jullie | binden aaneen |
|---|
| zij | binden aaneen |
|---|
| ik | heb aaneengebonden |
|---|
| jij | hebt aaneengebonden |
|---|
| hij | heeft aaneengebonden |
|---|
| wij | hebben aaneengebonden |
|---|
| jullie | hebben aaneengebonden |
|---|
| zij | hebben aaneengebonden |
|---|
| ik | bond aaneen |
|---|
| jij | bond aaneen |
|---|
| hij | bond aaneen |
|---|
| wij | bonden aaneen |
|---|
| jullie | bonden aaneen |
|---|
| zij | bonden aaneen |
|---|
| ik | had aaneengebonden |
|---|
| jij | had aaneengebonden |
|---|
| hij | had aaneengebonden |
|---|
| wij | hadden aaneengebonden |
|---|
| jullie | hadden aaneengebonden |
|---|
| zij | hadden aaneengebonden |
|---|
| ik | zal aaneenbinden |
|---|
| jij | zult aaneenbinden |
|---|
| hij | zal aaneenbinden |
|---|
| wij | zullen aaneenbinden |
|---|
| jullie | zullen aaneenbinden |
|---|
| zij | zullen aaneenbinden |
|---|
| ik | zal aaneengebonden hebben |
|---|
| jij | zult aaneengebonden hebben |
|---|
| hij | zal aaneengebonden hebben |
|---|
| wij | zullen aaneengebonden hebben |
|---|
| jullie | zullen aaneengebonden hebben |
|---|
| zij | zullen aaneengebonden hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs