aaneennaaien | conjugation
Felemenkçe verb 'aaneennaaien' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aaneennaaien |
|---|
| jij | zou aaneennaaien |
|---|
| hij | zou aaneennaaien |
|---|
| wij | zouden aaneennaaien |
|---|
| jullie | zouden aaneennaaien |
|---|
| zij | zouden aaneennaaien |
|---|
| ik | zou aaneengenaaid hebben |
|---|
| jij | zou aaneengenaaid hebben |
|---|
| hij | zou aaneengenaaid hebben |
|---|
| wij | zouden aaneengenaaid hebben |
|---|
| jullie | zouden aaneengenaaid hebben |
|---|
| zij | zouden aaneengenaaid hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | naai aaneen |
|---|
| jij | naait aaneen |
|---|
| hij | naait aaneen |
|---|
| wij | naaien aaneen |
|---|
| jullie | naaien aaneen |
|---|
| zij | naaien aaneen |
|---|
| ik | heb aaneengenaaid |
|---|
| jij | hebt aaneengenaaid |
|---|
| hij | heeft aaneengenaaid |
|---|
| wij | hebben aaneengenaaid |
|---|
| jullie | hebben aaneengenaaid |
|---|
| zij | hebben aaneengenaaid |
|---|
| ik | naaide aaneen |
|---|
| jij | naaide aaneen |
|---|
| hij | naaide aaneen |
|---|
| wij | naaiden aaneen |
|---|
| jullie | naaiden aaneen |
|---|
| zij | naaiden aaneen |
|---|
| ik | had aaneengenaaid |
|---|
| jij | had aaneengenaaid |
|---|
| hij | had aaneengenaaid |
|---|
| wij | hadden aaneengenaaid |
|---|
| jullie | hadden aaneengenaaid |
|---|
| zij | hadden aaneengenaaid |
|---|
| ik | zal aaneennaaien |
|---|
| jij | zult aaneennaaien |
|---|
| hij | zal aaneennaaien |
|---|
| wij | zullen aaneennaaien |
|---|
| jullie | zullen aaneennaaien |
|---|
| zij | zullen aaneennaaien |
|---|
| ik | zal aaneengenaaid hebben |
|---|
| jij | zult aaneengenaaid hebben |
|---|
| hij | zal aaneengenaaid hebben |
|---|
| wij | zullen aaneengenaaid hebben |
|---|
| jullie | zullen aaneengenaaid hebben |
|---|
| zij | zullen aaneengenaaid hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs