aanliggen | conjugation
Felemenkçe verb 'aanliggen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aanliggen |
|---|
| jij | zou aanliggen |
|---|
| hij | zou aanliggen |
|---|
| wij | zouden aanliggen |
|---|
| jullie | zouden aanliggen |
|---|
| zij | zouden aanliggen |
|---|
| ik | zou aangelegen hebben |
|---|
| jij | zou aangelegen hebben |
|---|
| hij | zou aangelegen hebben |
|---|
| wij | zouden aangelegen hebben |
|---|
| jullie | zouden aangelegen hebben |
|---|
| zij | zouden aangelegen hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | lig aan |
|---|
| jij | ligt aan |
|---|
| hij | ligt aan |
|---|
| wij | liggen aan |
|---|
| jullie | liggen aan |
|---|
| zij | liggen aan |
|---|
| ik | heb aangelegen |
|---|
| jij | hebt aangelegen |
|---|
| hij | heeft aangelegen |
|---|
| wij | hebben aangelegen |
|---|
| jullie | hebben aangelegen |
|---|
| zij | hebben aangelegen |
|---|
| ik | lag aan |
|---|
| jij | lag aan |
|---|
| hij | lag aan |
|---|
| wij | lagen aan |
|---|
| jullie | lagen aan |
|---|
| zij | lagen aan |
|---|
| ik | had aangelegen |
|---|
| jij | had aangelegen |
|---|
| hij | had aangelegen |
|---|
| wij | hadden aangelegen |
|---|
| jullie | hadden aangelegen |
|---|
| zij | hadden aangelegen |
|---|
| ik | zal aanliggen |
|---|
| jij | zult aanliggen |
|---|
| hij | zal aanliggen |
|---|
| wij | zullen aanliggen |
|---|
| jullie | zullen aanliggen |
|---|
| zij | zullen aanliggen |
|---|
| ik | zal aangelegen hebben |
|---|
| jij | zult aangelegen hebben |
|---|
| hij | zal aangelegen hebben |
|---|
| wij | zullen aangelegen hebben |
|---|
| jullie | zullen aangelegen hebben |
|---|
| zij | zullen aangelegen hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs