aanlijken | conjugation
Felemenkçe verb 'aanlijken' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aanlijken |
|---|
| jij | zou aanlijken |
|---|
| hij | zou aanlijken |
|---|
| wij | zouden aanlijken |
|---|
| jullie | zouden aanlijken |
|---|
| zij | zouden aanlijken |
|---|
| ik | zou aangelijkt hebben |
|---|
| jij | zou aangelijkt hebben |
|---|
| hij | zou aangelijkt hebben |
|---|
| wij | zouden aangelijkt hebben |
|---|
| jullie | zouden aangelijkt hebben |
|---|
| zij | zouden aangelijkt hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | lijk aan |
|---|
| jij | lijkt aan |
|---|
| hij | lijkt aan |
|---|
| wij | lijken aan |
|---|
| jullie | lijken aan |
|---|
| zij | lijken aan |
|---|
| ik | heb aangelijkt |
|---|
| jij | hebt aangelijkt |
|---|
| hij | heeft aangelijkt |
|---|
| wij | hebben aangelijkt |
|---|
| jullie | hebben aangelijkt |
|---|
| zij | hebben aangelijkt |
|---|
| ik | lijkte aan |
|---|
| jij | lijkte aan |
|---|
| hij | lijkte aan |
|---|
| wij | lijkten aan |
|---|
| jullie | lijkten aan |
|---|
| zij | lijkten aan |
|---|
| ik | had aangelijkt |
|---|
| jij | had aangelijkt |
|---|
| hij | had aangelijkt |
|---|
| wij | hadden aangelijkt |
|---|
| jullie | hadden aangelijkt |
|---|
| zij | hadden aangelijkt |
|---|
| ik | zal aanlijken |
|---|
| jij | zult aanlijken |
|---|
| hij | zal aanlijken |
|---|
| wij | zullen aanlijken |
|---|
| jullie | zullen aanlijken |
|---|
| zij | zullen aanlijken |
|---|
| ik | zal aangelijkt hebben |
|---|
| jij | zult aangelijkt hebben |
|---|
| hij | zal aangelijkt hebben |
|---|
| wij | zullen aangelijkt hebben |
|---|
| jullie | zullen aangelijkt hebben |
|---|
| zij | zullen aangelijkt hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs