aanlonken | conjugation
Felemenkçe verb 'aanlonken' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aanlonken |
|---|
| jij | zou aanlonken |
|---|
| hij | zou aanlonken |
|---|
| wij | zouden aanlonken |
|---|
| jullie | zouden aanlonken |
|---|
| zij | zouden aanlonken |
|---|
| ik | zou aangelonkt hebben |
|---|
| jij | zou aangelonkt hebben |
|---|
| hij | zou aangelonkt hebben |
|---|
| wij | zouden aangelonkt hebben |
|---|
| jullie | zouden aangelonkt hebben |
|---|
| zij | zouden aangelonkt hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | lonk aan |
|---|
| jij | lonkt aan |
|---|
| hij | lonkt aan |
|---|
| wij | lonken aan |
|---|
| jullie | lonken aan |
|---|
| zij | lonken aan |
|---|
| ik | heb aangelonkt |
|---|
| jij | hebt aangelonkt |
|---|
| hij | heeft aangelonkt |
|---|
| wij | hebben aangelonkt |
|---|
| jullie | hebben aangelonkt |
|---|
| zij | hebben aangelonkt |
|---|
| ik | lonkte aan |
|---|
| jij | lonkte aan |
|---|
| hij | lonkte aan |
|---|
| wij | lonkten aan |
|---|
| jullie | lonkten aan |
|---|
| zij | lonkten aan |
|---|
| ik | had aangelonkt |
|---|
| jij | had aangelonkt |
|---|
| hij | had aangelonkt |
|---|
| wij | hadden aangelonkt |
|---|
| jullie | hadden aangelonkt |
|---|
| zij | hadden aangelonkt |
|---|
| ik | zal aanlonken |
|---|
| jij | zult aanlonken |
|---|
| hij | zal aanlonken |
|---|
| wij | zullen aanlonken |
|---|
| jullie | zullen aanlonken |
|---|
| zij | zullen aanlonken |
|---|
| ik | zal aangelonkt hebben |
|---|
| jij | zult aangelonkt hebben |
|---|
| hij | zal aangelonkt hebben |
|---|
| wij | zullen aangelonkt hebben |
|---|
| jullie | zullen aangelonkt hebben |
|---|
| zij | zullen aangelonkt hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs