aanmonsteren | conjugation
Felemenkçe verb 'aanmonsteren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aanmonsteren |
|---|
| jij | zou aanmonsteren |
|---|
| hij | zou aanmonsteren |
|---|
| wij | zouden aanmonsteren |
|---|
| jullie | zouden aanmonsteren |
|---|
| zij | zouden aanmonsteren |
|---|
| ik | zou aangemonsterd hebben |
|---|
| jij | zou aangemonsterd hebben |
|---|
| hij | zou aangemonsterd hebben |
|---|
| wij | zouden aangemonsterd hebben |
|---|
| jullie | zouden aangemonsterd hebben |
|---|
| zij | zouden aangemonsterd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | monster aan |
|---|
| jij | monstert aan |
|---|
| hij | monstert aan |
|---|
| wij | monsteren aan |
|---|
| jullie | monsteren aan |
|---|
| zij | monsteren aan |
|---|
| ik | heb aangemonsterd |
|---|
| jij | hebt aangemonsterd |
|---|
| hij | heeft aangemonsterd |
|---|
| wij | hebben aangemonsterd |
|---|
| jullie | hebben aangemonsterd |
|---|
| zij | hebben aangemonsterd |
|---|
| ik | monsterde aan |
|---|
| jij | monsterde aan |
|---|
| hij | monsterde aan |
|---|
| wij | monsterden aan |
|---|
| jullie | monsterden aan |
|---|
| zij | monsterden aan |
|---|
| ik | had aangemonsterd |
|---|
| jij | had aangemonsterd |
|---|
| hij | had aangemonsterd |
|---|
| wij | hadden aangemonsterd |
|---|
| jullie | hadden aangemonsterd |
|---|
| zij | hadden aangemonsterd |
|---|
| ik | zal aanmonsteren |
|---|
| jij | zult aanmonsteren |
|---|
| hij | zal aanmonsteren |
|---|
| wij | zullen aanmonsteren |
|---|
| jullie | zullen aanmonsteren |
|---|
| zij | zullen aanmonsteren |
|---|
| ik | zal aangemonsterd hebben |
|---|
| jij | zult aangemonsterd hebben |
|---|
| hij | zal aangemonsterd hebben |
|---|
| wij | zullen aangemonsterd hebben |
|---|
| jullie | zullen aangemonsterd hebben |
|---|
| zij | zullen aangemonsterd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs