aanploegen | conjugation
Felemenkçe verb 'aanploegen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aanploegen |
|---|
| jij | zou aanploegen |
|---|
| hij | zou aanploegen |
|---|
| wij | zouden aanploegen |
|---|
| jullie | zouden aanploegen |
|---|
| zij | zouden aanploegen |
|---|
| ik | zou aangeploegd hebben |
|---|
| jij | zou aangeploegd hebben |
|---|
| hij | zou aangeploegd hebben |
|---|
| wij | zouden aangeploegd hebben |
|---|
| jullie | zouden aangeploegd hebben |
|---|
| zij | zouden aangeploegd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | ploeg aan |
|---|
| jij | ploegt aan |
|---|
| hij | ploegt aan |
|---|
| wij | ploegen aan |
|---|
| jullie | ploegen aan |
|---|
| zij | ploegen aan |
|---|
| ik | heb aangeploegd |
|---|
| jij | hebt aangeploegd |
|---|
| hij | heeft aangeploegd |
|---|
| wij | hebben aangeploegd |
|---|
| jullie | hebben aangeploegd |
|---|
| zij | hebben aangeploegd |
|---|
| ik | ploegde aan |
|---|
| jij | ploegde aan |
|---|
| hij | ploegde aan |
|---|
| wij | ploegden aan |
|---|
| jullie | ploegden aan |
|---|
| zij | ploegden aan |
|---|
| ik | had aangeploegd |
|---|
| jij | had aangeploegd |
|---|
| hij | had aangeploegd |
|---|
| wij | hadden aangeploegd |
|---|
| jullie | hadden aangeploegd |
|---|
| zij | hadden aangeploegd |
|---|
| ik | zal aanploegen |
|---|
| jij | zult aanploegen |
|---|
| hij | zal aanploegen |
|---|
| wij | zullen aanploegen |
|---|
| jullie | zullen aanploegen |
|---|
| zij | zullen aanploegen |
|---|
| ik | zal aangeploegd hebben |
|---|
| jij | zult aangeploegd hebben |
|---|
| hij | zal aangeploegd hebben |
|---|
| wij | zullen aangeploegd hebben |
|---|
| jullie | zullen aangeploegd hebben |
|---|
| zij | zullen aangeploegd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs