aanpreken | conjugation
Felemenkçe verb 'aanpreken' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aanpreken |
|---|
| jij | zou aanpreken |
|---|
| hij | zou aanpreken |
|---|
| wij | zouden aanpreken |
|---|
| jullie | zouden aanpreken |
|---|
| zij | zouden aanpreken |
|---|
| ik | zou aangepreekt hebben |
|---|
| jij | zou aangepreekt hebben |
|---|
| hij | zou aangepreekt hebben |
|---|
| wij | zouden aangepreekt hebben |
|---|
| jullie | zouden aangepreekt hebben |
|---|
| zij | zouden aangepreekt hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | preek aan |
|---|
| jij | preekt aan |
|---|
| hij | preekt aan |
|---|
| wij | preken aan |
|---|
| jullie | preken aan |
|---|
| zij | preken aan |
|---|
| ik | heb aangepreekt |
|---|
| jij | hebt aangepreekt |
|---|
| hij | heeft aangepreekt |
|---|
| wij | hebben aangepreekt |
|---|
| jullie | hebben aangepreekt |
|---|
| zij | hebben aangepreekt |
|---|
| ik | preekte aan |
|---|
| jij | preekte aan |
|---|
| hij | preekte aan |
|---|
| wij | preekten aan |
|---|
| jullie | preekten aan |
|---|
| zij | preekten aan |
|---|
| ik | had aangepreekt |
|---|
| jij | had aangepreekt |
|---|
| hij | had aangepreekt |
|---|
| wij | hadden aangepreekt |
|---|
| jullie | hadden aangepreekt |
|---|
| zij | hadden aangepreekt |
|---|
| ik | zal aanpreken |
|---|
| jij | zult aanpreken |
|---|
| hij | zal aanpreken |
|---|
| wij | zullen aanpreken |
|---|
| jullie | zullen aanpreken |
|---|
| zij | zullen aanpreken |
|---|
| ik | zal aangepreekt hebben |
|---|
| jij | zult aangepreekt hebben |
|---|
| hij | zal aangepreekt hebben |
|---|
| wij | zullen aangepreekt hebben |
|---|
| jullie | zullen aangepreekt hebben |
|---|
| zij | zullen aangepreekt hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs