aanprikkelen | conjugation
Felemenkçe verb 'aanprikkelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aanprikkelen |
|---|
| jij | zou aanprikkelen |
|---|
| hij | zou aanprikkelen |
|---|
| wij | zouden aanprikkelen |
|---|
| jullie | zouden aanprikkelen |
|---|
| zij | zouden aanprikkelen |
|---|
| ik | zou aangeprikkeld hebben |
|---|
| jij | zou aangeprikkeld hebben |
|---|
| hij | zou aangeprikkeld hebben |
|---|
| wij | zouden aangeprikkeld hebben |
|---|
| jullie | zouden aangeprikkeld hebben |
|---|
| zij | zouden aangeprikkeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | prikkel aan |
|---|
| jij | prikkelt aan |
|---|
| hij | prikkelt aan |
|---|
| wij | prikkelen aan |
|---|
| jullie | prikkelen aan |
|---|
| zij | prikkelen aan |
|---|
| ik | heb aangeprikkeld |
|---|
| jij | hebt aangeprikkeld |
|---|
| hij | heeft aangeprikkeld |
|---|
| wij | hebben aangeprikkeld |
|---|
| jullie | hebben aangeprikkeld |
|---|
| zij | hebben aangeprikkeld |
|---|
| ik | prikkelde aan |
|---|
| jij | prikkelde aan |
|---|
| hij | prikkelde aan |
|---|
| wij | prikkelden aan |
|---|
| jullie | prikkelden aan |
|---|
| zij | prikkelden aan |
|---|
| ik | had aangeprikkeld |
|---|
| jij | had aangeprikkeld |
|---|
| hij | had aangeprikkeld |
|---|
| wij | hadden aangeprikkeld |
|---|
| jullie | hadden aangeprikkeld |
|---|
| zij | hadden aangeprikkeld |
|---|
| ik | zal aanprikkelen |
|---|
| jij | zult aanprikkelen |
|---|
| hij | zal aanprikkelen |
|---|
| wij | zullen aanprikkelen |
|---|
| jullie | zullen aanprikkelen |
|---|
| zij | zullen aanprikkelen |
|---|
| ik | zal aangeprikkeld hebben |
|---|
| jij | zult aangeprikkeld hebben |
|---|
| hij | zal aangeprikkeld hebben |
|---|
| wij | zullen aangeprikkeld hebben |
|---|
| jullie | zullen aangeprikkeld hebben |
|---|
| zij | zullen aangeprikkeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs