aanspugen | conjugation
Felemenkçe verb 'aanspugen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aanspugen |
|---|
| jij | zou aanspugen |
|---|
| hij | zou aanspugen |
|---|
| wij | zouden aanspugen |
|---|
| jullie | zouden aanspugen |
|---|
| zij | zouden aanspugen |
|---|
| ik | zou aangespuugd hebben |
|---|
| jij | zou aangespuugd hebben |
|---|
| hij | zou aangespuugd hebben |
|---|
| wij | zouden aangespuugd hebben |
|---|
| jullie | zouden aangespuugd hebben |
|---|
| zij | zouden aangespuugd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | spuug aan |
|---|
| jij | spuugt aan |
|---|
| hij | spuugt aan |
|---|
| wij | spugen aan |
|---|
| jullie | spugen aan |
|---|
| zij | spugen aan |
|---|
| ik | heb aangespuugd |
|---|
| jij | hebt aangespuugd |
|---|
| hij | heeft aangespuugd |
|---|
| wij | hebben aangespuugd |
|---|
| jullie | hebben aangespuugd |
|---|
| zij | hebben aangespuugd |
|---|
| ik | spuugde aan |
|---|
| jij | spuugde aan |
|---|
| hij | spuugde aan |
|---|
| wij | spuugden aan |
|---|
| jullie | spuugden aan |
|---|
| zij | spuugden aan |
|---|
| ik | had aangespuugd |
|---|
| jij | had aangespuugd |
|---|
| hij | had aangespuugd |
|---|
| wij | hadden aangespuugd |
|---|
| jullie | hadden aangespuugd |
|---|
| zij | hadden aangespuugd |
|---|
| ik | zal aanspugen |
|---|
| jij | zult aanspugen |
|---|
| hij | zal aanspugen |
|---|
| wij | zullen aanspugen |
|---|
| jullie | zullen aanspugen |
|---|
| zij | zullen aanspugen |
|---|
| ik | zal aangespuugd hebben |
|---|
| jij | zult aangespuugd hebben |
|---|
| hij | zal aangespuugd hebben |
|---|
| wij | zullen aangespuugd hebben |
|---|
| jullie | zullen aangespuugd hebben |
|---|
| zij | zullen aangespuugd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs