aanstijven | conjugation
Felemenkçe verb 'aanstijven' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aanstijven |
|---|
| jij | zou aanstijven |
|---|
| hij | zou aanstijven |
|---|
| wij | zouden aanstijven |
|---|
| jullie | zouden aanstijven |
|---|
| zij | zouden aanstijven |
|---|
| ik | zou aangesteven hebben |
|---|
| jij | zou aangesteven hebben |
|---|
| hij | zou aangesteven hebben |
|---|
| wij | zouden aangesteven hebben |
|---|
| jullie | zouden aangesteven hebben |
|---|
| zij | zouden aangesteven hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | stijf aan |
|---|
| jij | stijft aan |
|---|
| hij | stijft aan |
|---|
| wij | stijven aan |
|---|
| jullie | stijven aan |
|---|
| zij | stijven aan |
|---|
| ik | heb aangesteven |
|---|
| jij | hebt aangesteven |
|---|
| hij | heeft aangesteven |
|---|
| wij | hebben aangesteven |
|---|
| jullie | hebben aangesteven |
|---|
| zij | hebben aangesteven |
|---|
| ik | steef aan |
|---|
| jij | steef aan |
|---|
| hij | steef aan |
|---|
| wij | steven aan |
|---|
| jullie | steven aan |
|---|
| zij | steven aan |
|---|
| ik | had aangesteven |
|---|
| jij | had aangesteven |
|---|
| hij | had aangesteven |
|---|
| wij | hadden aangesteven |
|---|
| jullie | hadden aangesteven |
|---|
| zij | hadden aangesteven |
|---|
| ik | zal aanstijven |
|---|
| jij | zult aanstijven |
|---|
| hij | zal aanstijven |
|---|
| wij | zullen aanstijven |
|---|
| jullie | zullen aanstijven |
|---|
| zij | zullen aanstijven |
|---|
| ik | zal aangesteven hebben |
|---|
| jij | zult aangesteven hebben |
|---|
| hij | zal aangesteven hebben |
|---|
| wij | zullen aangesteven hebben |
|---|
| jullie | zullen aangesteven hebben |
|---|
| zij | zullen aangesteven hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs