aantijgen | conjugation
Felemenkçe verb 'aantijgen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aantijgen |
|---|
| jij | zou aantijgen |
|---|
| hij | zou aantijgen |
|---|
| wij | zouden aantijgen |
|---|
| jullie | zouden aantijgen |
|---|
| zij | zouden aantijgen |
|---|
| ik | zou aangetogen; aangetegen hebben |
|---|
| jij | zou aangetogen; aangetegen hebben |
|---|
| hij | zou aangetogen; aangetegen hebben |
|---|
| wij | zouden aangetogen; aangetegen hebben |
|---|
| jullie | zouden aangetogen; aangetegen hebben |
|---|
| zij | zouden aangetogen; aangetegen hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | tijg aan |
|---|
| jij | tijgt aan |
|---|
| hij | tijgt aan |
|---|
| wij | tijgen aan |
|---|
| jullie | tijgen aan |
|---|
| zij | tijgen aan |
|---|
| ik | heb aangetogen; aangetegen |
|---|
| jij | hebt aangetogen; aangetegen |
|---|
| hij | heeft aangetogen; aangetegen |
|---|
| wij | hebben aangetogen; aangetegen |
|---|
| jullie | hebben aangetogen; aangetegen |
|---|
| zij | hebben aangetogen; aangetegen |
|---|
| ik | toog aan |
|---|
| jij | toog aan |
|---|
| hij | toog aan |
|---|
| wij | togen aan |
|---|
| jullie | togen aan |
|---|
| zij | togen aan |
|---|
| ik | had aangetogen; aangetegen |
|---|
| jij | had aangetogen; aangetegen |
|---|
| hij | had aangetogen; aangetegen |
|---|
| wij | hadden aangetogen; aangetegen |
|---|
| jullie | hadden aangetogen; aangetegen |
|---|
| zij | hadden aangetogen; aangetegen |
|---|
| ik | zal aantijgen |
|---|
| jij | zult aantijgen |
|---|
| hij | zal aantijgen |
|---|
| wij | zullen aantijgen |
|---|
| jullie | zullen aantijgen |
|---|
| zij | zullen aantijgen |
|---|
| ik | zal aangetogen; aangetegen hebben |
|---|
| jij | zult aangetogen; aangetegen hebben |
|---|
| hij | zal aangetogen; aangetegen hebben |
|---|
| wij | zullen aangetogen; aangetegen hebben |
|---|
| jullie | zullen aangetogen; aangetegen hebben |
|---|
| zij | zullen aangetogen; aangetegen hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs