aanwellen | conjugation
Felemenkçe verb 'aanwellen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aanwellen |
|---|
| jij | zou aanwellen |
|---|
| hij | zou aanwellen |
|---|
| wij | zouden aanwellen |
|---|
| jullie | zouden aanwellen |
|---|
| zij | zouden aanwellen |
|---|
| ik | zou aangeweld hebben |
|---|
| jij | zou aangeweld hebben |
|---|
| hij | zou aangeweld hebben |
|---|
| wij | zouden aangeweld hebben |
|---|
| jullie | zouden aangeweld hebben |
|---|
| zij | zouden aangeweld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | wel aan |
|---|
| jij | welt aan |
|---|
| hij | welt aan |
|---|
| wij | wellen aan |
|---|
| jullie | wellen aan |
|---|
| zij | wellen aan |
|---|
| ik | heb aangeweld |
|---|
| jij | hebt aangeweld |
|---|
| hij | heeft aangeweld |
|---|
| wij | hebben aangeweld |
|---|
| jullie | hebben aangeweld |
|---|
| zij | hebben aangeweld |
|---|
| ik | welde aan |
|---|
| jij | welde aan |
|---|
| hij | welde aan |
|---|
| wij | welden aan |
|---|
| jullie | welden aan |
|---|
| zij | welden aan |
|---|
| ik | had aangeweld |
|---|
| jij | had aangeweld |
|---|
| hij | had aangeweld |
|---|
| wij | hadden aangeweld |
|---|
| jullie | hadden aangeweld |
|---|
| zij | hadden aangeweld |
|---|
| ik | zal aanwellen |
|---|
| jij | zult aanwellen |
|---|
| hij | zal aanwellen |
|---|
| wij | zullen aanwellen |
|---|
| jullie | zullen aanwellen |
|---|
| zij | zullen aanwellen |
|---|
| ik | zal aangeweld hebben |
|---|
| jij | zult aangeweld hebben |
|---|
| hij | zal aangeweld hebben |
|---|
| wij | zullen aangeweld hebben |
|---|
| jullie | zullen aangeweld hebben |
|---|
| zij | zullen aangeweld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs