aanwenken | conjugation
Felemenkçe verb 'aanwenken' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aanwenken |
|---|
| jij | zou aanwenken |
|---|
| hij | zou aanwenken |
|---|
| wij | zouden aanwenken |
|---|
| jullie | zouden aanwenken |
|---|
| zij | zouden aanwenken |
|---|
| ik | zou aangewenkt hebben |
|---|
| jij | zou aangewenkt hebben |
|---|
| hij | zou aangewenkt hebben |
|---|
| wij | zouden aangewenkt hebben |
|---|
| jullie | zouden aangewenkt hebben |
|---|
| zij | zouden aangewenkt hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | wenk aan |
|---|
| jij | wenkt aan |
|---|
| hij | wenkt aan |
|---|
| wij | wenken aan |
|---|
| jullie | wenken aan |
|---|
| zij | wenken aan |
|---|
| ik | heb aangewenkt |
|---|
| jij | hebt aangewenkt |
|---|
| hij | heeft aangewenkt |
|---|
| wij | hebben aangewenkt |
|---|
| jullie | hebben aangewenkt |
|---|
| zij | hebben aangewenkt |
|---|
| ik | wenkte aan |
|---|
| jij | wenkte aan |
|---|
| hij | wenkte aan |
|---|
| wij | wenkten aan |
|---|
| jullie | wenkten aan |
|---|
| zij | wenkten aan |
|---|
| ik | had aangewenkt |
|---|
| jij | had aangewenkt |
|---|
| hij | had aangewenkt |
|---|
| wij | hadden aangewenkt |
|---|
| jullie | hadden aangewenkt |
|---|
| zij | hadden aangewenkt |
|---|
| ik | zal aanwenken |
|---|
| jij | zult aanwenken |
|---|
| hij | zal aanwenken |
|---|
| wij | zullen aanwenken |
|---|
| jullie | zullen aanwenken |
|---|
| zij | zullen aanwenken |
|---|
| ik | zal aangewenkt hebben |
|---|
| jij | zult aangewenkt hebben |
|---|
| hij | zal aangewenkt hebben |
|---|
| wij | zullen aangewenkt hebben |
|---|
| jullie | zullen aangewenkt hebben |
|---|
| zij | zullen aangewenkt hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs