afkondigen | conjugation
Felemenkçe verb 'afkondigen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou afkondigen |
|---|
| jij | zou afkondigen |
|---|
| hij | zou afkondigen |
|---|
| wij | zouden afkondigen |
|---|
| jullie | zouden afkondigen |
|---|
| zij | zouden afkondigen |
|---|
| ik | zou afgekondigd hebben |
|---|
| jij | zou afgekondigd hebben |
|---|
| hij | zou afgekondigd hebben |
|---|
| wij | zouden afgekondigd hebben |
|---|
| jullie | zouden afgekondigd hebben |
|---|
| zij | zouden afgekondigd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | kondig af |
|---|
| jij | kondigt af |
|---|
| hij | kondigt af |
|---|
| wij | kondigen af |
|---|
| jullie | kondigen af |
|---|
| zij | kondigen af |
|---|
| ik | heb afgekondigd |
|---|
| jij | hebt afgekondigd |
|---|
| hij | heeft afgekondigd |
|---|
| wij | hebben afgekondigd |
|---|
| jullie | hebben afgekondigd |
|---|
| zij | hebben afgekondigd |
|---|
| ik | kondigde af |
|---|
| jij | kondigde af |
|---|
| hij | kondigde af |
|---|
| wij | kondigden af |
|---|
| jullie | kondigden af |
|---|
| zij | kondigden af |
|---|
| ik | had afgekondigd |
|---|
| jij | had afgekondigd |
|---|
| hij | had afgekondigd |
|---|
| wij | hadden afgekondigd |
|---|
| jullie | hadden afgekondigd |
|---|
| zij | hadden afgekondigd |
|---|
| ik | zal afkondigen |
|---|
| jij | zult afkondigen |
|---|
| hij | zal afkondigen |
|---|
| wij | zullen afkondigen |
|---|
| jullie | zullen afkondigen |
|---|
| zij | zullen afkondigen |
|---|
| ik | zal afgekondigd hebben |
|---|
| jij | zult afgekondigd hebben |
|---|
| hij | zal afgekondigd hebben |
|---|
| wij | zullen afgekondigd hebben |
|---|
| jullie | zullen afgekondigd hebben |
|---|
| zij | zullen afgekondigd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs