afkrijgen | conjugation
Felemenkçe verb 'afkrijgen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou afkrijgen |
|---|
| jij | zou afkrijgen |
|---|
| hij | zou afkrijgen |
|---|
| wij | zouden afkrijgen |
|---|
| jullie | zouden afkrijgen |
|---|
| zij | zouden afkrijgen |
|---|
| ik | zou afgekregen hebben |
|---|
| jij | zou afgekregen hebben |
|---|
| hij | zou afgekregen hebben |
|---|
| wij | zouden afgekregen hebben |
|---|
| jullie | zouden afgekregen hebben |
|---|
| zij | zouden afgekregen hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | krijg af |
|---|
| jij | krijgt af |
|---|
| hij | krijgt af |
|---|
| wij | krijgen af |
|---|
| jullie | krijgen af |
|---|
| zij | krijgen af |
|---|
| ik | heb afgekregen |
|---|
| jij | hebt afgekregen |
|---|
| hij | heeft afgekregen |
|---|
| wij | hebben afgekregen |
|---|
| jullie | hebben afgekregen |
|---|
| zij | hebben afgekregen |
|---|
| ik | kreeg af |
|---|
| jij | kreeg af |
|---|
| hij | kreeg af |
|---|
| wij | kregen af |
|---|
| jullie | kregen af |
|---|
| zij | kregen af |
|---|
| ik | had afgekregen |
|---|
| jij | had afgekregen |
|---|
| hij | had afgekregen |
|---|
| wij | hadden afgekregen |
|---|
| jullie | hadden afgekregen |
|---|
| zij | hadden afgekregen |
|---|
| ik | zal afkrijgen |
|---|
| jij | zult afkrijgen |
|---|
| hij | zal afkrijgen |
|---|
| wij | zullen afkrijgen |
|---|
| jullie | zullen afkrijgen |
|---|
| zij | zullen afkrijgen |
|---|
| ik | zal afgekregen hebben |
|---|
| jij | zult afgekregen hebben |
|---|
| hij | zal afgekregen hebben |
|---|
| wij | zullen afgekregen hebben |
|---|
| jullie | zullen afgekregen hebben |
|---|
| zij | zullen afgekregen hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs