afkukelen | conjugation
Felemenkçe verb 'afkukelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou afkukelen |
|---|
| jij | zou afkukelen |
|---|
| hij | zou afkukelen |
|---|
| wij | zouden afkukelen |
|---|
| jullie | zouden afkukelen |
|---|
| zij | zouden afkukelen |
|---|
| ik | zou afgekukeld hebben |
|---|
| jij | zou afgekukeld hebben |
|---|
| hij | zou afgekukeld hebben |
|---|
| wij | zouden afgekukeld hebben |
|---|
| jullie | zouden afgekukeld hebben |
|---|
| zij | zouden afgekukeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | kukel af |
|---|
| jij | kukelt af |
|---|
| hij | kukelt af |
|---|
| wij | kukelen af |
|---|
| jullie | kukelen af |
|---|
| zij | kukelen af |
|---|
| ik | heb afgekukeld |
|---|
| jij | hebt afgekukeld |
|---|
| hij | heeft afgekukeld |
|---|
| wij | hebben afgekukeld |
|---|
| jullie | hebben afgekukeld |
|---|
| zij | hebben afgekukeld |
|---|
| ik | kukelde af |
|---|
| jij | kukelde af |
|---|
| hij | kukelde af |
|---|
| wij | kukelden af |
|---|
| jullie | kukelden af |
|---|
| zij | kukelden af |
|---|
| ik | had afgekukeld |
|---|
| jij | had afgekukeld |
|---|
| hij | had afgekukeld |
|---|
| wij | hadden afgekukeld |
|---|
| jullie | hadden afgekukeld |
|---|
| zij | hadden afgekukeld |
|---|
| ik | zal afkukelen |
|---|
| jij | zult afkukelen |
|---|
| hij | zal afkukelen |
|---|
| wij | zullen afkukelen |
|---|
| jullie | zullen afkukelen |
|---|
| zij | zullen afkukelen |
|---|
| ik | zal afgekukeld hebben |
|---|
| jij | zult afgekukeld hebben |
|---|
| hij | zal afgekukeld hebben |
|---|
| wij | zullen afgekukeld hebben |
|---|
| jullie | zullen afgekukeld hebben |
|---|
| zij | zullen afgekukeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs