afmartelen | conjugation
Felemenkçe verb 'afmartelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou afmartelen |
|---|
| jij | zou afmartelen |
|---|
| hij | zou afmartelen |
|---|
| wij | zouden afmartelen |
|---|
| jullie | zouden afmartelen |
|---|
| zij | zouden afmartelen |
|---|
| ik | zou afgemarteld hebben |
|---|
| jij | zou afgemarteld hebben |
|---|
| hij | zou afgemarteld hebben |
|---|
| wij | zouden afgemarteld hebben |
|---|
| jullie | zouden afgemarteld hebben |
|---|
| zij | zouden afgemarteld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | martel af |
|---|
| jij | martelt af |
|---|
| hij | martelt af |
|---|
| wij | martelen af |
|---|
| jullie | martelen af |
|---|
| zij | martelen af |
|---|
| ik | heb afgemarteld |
|---|
| jij | hebt afgemarteld |
|---|
| hij | heeft afgemarteld |
|---|
| wij | hebben afgemarteld |
|---|
| jullie | hebben afgemarteld |
|---|
| zij | hebben afgemarteld |
|---|
| ik | martelde af |
|---|
| jij | martelde af |
|---|
| hij | martelde af |
|---|
| wij | martelden af |
|---|
| jullie | martelden af |
|---|
| zij | martelden af |
|---|
| ik | had afgemarteld |
|---|
| jij | had afgemarteld |
|---|
| hij | had afgemarteld |
|---|
| wij | hadden afgemarteld |
|---|
| jullie | hadden afgemarteld |
|---|
| zij | hadden afgemarteld |
|---|
| ik | zal afmartelen |
|---|
| jij | zult afmartelen |
|---|
| hij | zal afmartelen |
|---|
| wij | zullen afmartelen |
|---|
| jullie | zullen afmartelen |
|---|
| zij | zullen afmartelen |
|---|
| ik | zal afgemarteld hebben |
|---|
| jij | zult afgemarteld hebben |
|---|
| hij | zal afgemarteld hebben |
|---|
| wij | zullen afgemarteld hebben |
|---|
| jullie | zullen afgemarteld hebben |
|---|
| zij | zullen afgemarteld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs