afschooien | conjugation
Felemenkçe verb 'afschooien' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou afschooien |
|---|
| jij | zou afschooien |
|---|
| hij | zou afschooien |
|---|
| wij | zouden afschooien |
|---|
| jullie | zouden afschooien |
|---|
| zij | zouden afschooien |
|---|
| ik | zou afgeschooid hebben |
|---|
| jij | zou afgeschooid hebben |
|---|
| hij | zou afgeschooid hebben |
|---|
| wij | zouden afgeschooid hebben |
|---|
| jullie | zouden afgeschooid hebben |
|---|
| zij | zouden afgeschooid hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | schooi af |
|---|
| jij | schooit af |
|---|
| hij | schooit af |
|---|
| wij | schooien af |
|---|
| jullie | schooien af |
|---|
| zij | schooien af |
|---|
| ik | heb afgeschooid |
|---|
| jij | hebt afgeschooid |
|---|
| hij | heeft afgeschooid |
|---|
| wij | hebben afgeschooid |
|---|
| jullie | hebben afgeschooid |
|---|
| zij | hebben afgeschooid |
|---|
| ik | schooide af |
|---|
| jij | schooide af |
|---|
| hij | schooide af |
|---|
| wij | schooiden af |
|---|
| jullie | schooiden af |
|---|
| zij | schooiden af |
|---|
| ik | had afgeschooid |
|---|
| jij | had afgeschooid |
|---|
| hij | had afgeschooid |
|---|
| wij | hadden afgeschooid |
|---|
| jullie | hadden afgeschooid |
|---|
| zij | hadden afgeschooid |
|---|
| ik | zal afschooien |
|---|
| jij | zult afschooien |
|---|
| hij | zal afschooien |
|---|
| wij | zullen afschooien |
|---|
| jullie | zullen afschooien |
|---|
| zij | zullen afschooien |
|---|
| ik | zal afgeschooid hebben |
|---|
| jij | zult afgeschooid hebben |
|---|
| hij | zal afgeschooid hebben |
|---|
| wij | zullen afgeschooid hebben |
|---|
| jullie | zullen afgeschooid hebben |
|---|
| zij | zullen afgeschooid hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs