apparenteren | conjugation
Felemenkçe verb 'apparenteren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou apparenteren |
|---|
| jij | zou apparenteren |
|---|
| hij | zou apparenteren |
|---|
| wij | zouden apparenteren |
|---|
| jullie | zouden apparenteren |
|---|
| zij | zouden apparenteren |
|---|
| ik | zou geapparenteerd hebben |
|---|
| jij | zou geapparenteerd hebben |
|---|
| hij | zou geapparenteerd hebben |
|---|
| wij | zouden geapparenteerd hebben |
|---|
| jullie | zouden geapparenteerd hebben |
|---|
| zij | zouden geapparenteerd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | apparenteer |
|---|
| jij | apparenteert |
|---|
| hij | apparenteert |
|---|
| wij | apparenteren |
|---|
| jullie | apparenteren |
|---|
| zij | apparenteren |
|---|
| ik | heb geapparenteerd |
|---|
| jij | hebt geapparenteerd |
|---|
| hij | heeft geapparenteerd |
|---|
| wij | hebben geapparenteerd |
|---|
| jullie | hebben geapparenteerd |
|---|
| zij | hebben geapparenteerd |
|---|
| ik | apparenteerde |
|---|
| jij | apparenteerde |
|---|
| hij | apparenteerde |
|---|
| wij | apparenteerden |
|---|
| jullie | apparenteerden |
|---|
| zij | apparenteerden |
|---|
| ik | had geapparenteerd |
|---|
| jij | had geapparenteerd |
|---|
| hij | had geapparenteerd |
|---|
| wij | hadden geapparenteerd |
|---|
| jullie | hadden geapparenteerd |
|---|
| zij | hadden geapparenteerd |
|---|
| ik | zal apparenteren |
|---|
| jij | zult apparenteren |
|---|
| hij | zal apparenteren |
|---|
| wij | zullen apparenteren |
|---|
| jullie | zullen apparenteren |
|---|
| zij | zullen apparenteren |
|---|
| ik | zal geapparenteerd hebben |
|---|
| jij | zult geapparenteerd hebben |
|---|
| hij | zal geapparenteerd hebben |
|---|
| wij | zullen geapparenteerd hebben |
|---|
| jullie | zullen geapparenteerd hebben |
|---|
| zij | zullen geapparenteerd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs