appreteren | conjugation
Felemenkçe verb 'appreteren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou appreteren |
|---|
| jij | zou appreteren |
|---|
| hij | zou appreteren |
|---|
| wij | zouden appreteren |
|---|
| jullie | zouden appreteren |
|---|
| zij | zouden appreteren |
|---|
| ik | zou geappreteerd hebben |
|---|
| jij | zou geappreteerd hebben |
|---|
| hij | zou geappreteerd hebben |
|---|
| wij | zouden geappreteerd hebben |
|---|
| jullie | zouden geappreteerd hebben |
|---|
| zij | zouden geappreteerd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | appreteer |
|---|
| jij | appreteert |
|---|
| hij | appreteert |
|---|
| wij | appreteren |
|---|
| jullie | appreteren |
|---|
| zij | appreteren |
|---|
| ik | heb geappreteerd |
|---|
| jij | hebt geappreteerd |
|---|
| hij | heeft geappreteerd |
|---|
| wij | hebben geappreteerd |
|---|
| jullie | hebben geappreteerd |
|---|
| zij | hebben geappreteerd |
|---|
| ik | appreteerde |
|---|
| jij | appreteerde |
|---|
| hij | appreteerde |
|---|
| wij | appreteerden |
|---|
| jullie | appreteerden |
|---|
| zij | appreteerden |
|---|
| ik | had geappreteerd |
|---|
| jij | had geappreteerd |
|---|
| hij | had geappreteerd |
|---|
| wij | hadden geappreteerd |
|---|
| jullie | hadden geappreteerd |
|---|
| zij | hadden geappreteerd |
|---|
| ik | zal appreteren |
|---|
| jij | zult appreteren |
|---|
| hij | zal appreteren |
|---|
| wij | zullen appreteren |
|---|
| jullie | zullen appreteren |
|---|
| zij | zullen appreteren |
|---|
| ik | zal geappreteerd hebben |
|---|
| jij | zult geappreteerd hebben |
|---|
| hij | zal geappreteerd hebben |
|---|
| wij | zullen geappreteerd hebben |
|---|
| jullie | zullen geappreteerd hebben |
|---|
| zij | zullen geappreteerd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs