beduimelen | conjugation
Felemenkçe verb 'beduimelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou beduimelen |
|---|
| jij | zou beduimelen |
|---|
| hij | zou beduimelen |
|---|
| wij | zouden beduimelen |
|---|
| jullie | zouden beduimelen |
|---|
| zij | zouden beduimelen |
|---|
| ik | zou beduimeld hebben |
|---|
| jij | zou beduimeld hebben |
|---|
| hij | zou beduimeld hebben |
|---|
| wij | zouden beduimeld hebben |
|---|
| jullie | zouden beduimeld hebben |
|---|
| zij | zouden beduimeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | beduimel |
|---|
| jij | beduimelt |
|---|
| hij | beduimelt |
|---|
| wij | beduimelen |
|---|
| jullie | beduimelen |
|---|
| zij | beduimelen |
|---|
| ik | heb beduimeld |
|---|
| jij | hebt beduimeld |
|---|
| hij | heeft beduimeld |
|---|
| wij | hebben beduimeld |
|---|
| jullie | hebben beduimeld |
|---|
| zij | hebben beduimeld |
|---|
| ik | beduimelde |
|---|
| jij | beduimelde |
|---|
| hij | beduimelde |
|---|
| wij | beduimelden |
|---|
| jullie | beduimelden |
|---|
| zij | beduimelden |
|---|
| ik | had beduimeld |
|---|
| jij | had beduimeld |
|---|
| hij | had beduimeld |
|---|
| wij | hadden beduimeld |
|---|
| jullie | hadden beduimeld |
|---|
| zij | hadden beduimeld |
|---|
| ik | zal beduimelen |
|---|
| jij | zult beduimelen |
|---|
| hij | zal beduimelen |
|---|
| wij | zullen beduimelen |
|---|
| jullie | zullen beduimelen |
|---|
| zij | zullen beduimelen |
|---|
| ik | zal beduimeld hebben |
|---|
| jij | zult beduimeld hebben |
|---|
| hij | zal beduimeld hebben |
|---|
| wij | zullen beduimeld hebben |
|---|
| jullie | zullen beduimeld hebben |
|---|
| zij | zullen beduimeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs