bekennen | conjugation
Felemenkçe verb 'bekennen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou bekennen |
|---|
| jij | zou bekennen |
|---|
| hij | zou bekennen |
|---|
| wij | zouden bekennen |
|---|
| jullie | zouden bekennen |
|---|
| zij | zouden bekennen |
|---|
| ik | zou bekend hebben |
|---|
| jij | zou bekend hebben |
|---|
| hij | zou bekend hebben |
|---|
| wij | zouden bekend hebben |
|---|
| jullie | zouden bekend hebben |
|---|
| zij | zouden bekend hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | beken |
|---|
| jij | bekent |
|---|
| hij | bekent |
|---|
| wij | bekennen |
|---|
| jullie | bekennen |
|---|
| zij | bekennen |
|---|
| ik | heb bekend |
|---|
| jij | hebt bekend |
|---|
| hij | heeft bekend |
|---|
| wij | hebben bekend |
|---|
| jullie | hebben bekend |
|---|
| zij | hebben bekend |
|---|
| ik | bekende |
|---|
| jij | bekende |
|---|
| hij | bekende |
|---|
| wij | bekenden |
|---|
| jullie | bekenden |
|---|
| zij | bekenden |
|---|
| ik | had bekend |
|---|
| jij | had bekend |
|---|
| hij | had bekend |
|---|
| wij | hadden bekend |
|---|
| jullie | hadden bekend |
|---|
| zij | hadden bekend |
|---|
| ik | zal bekennen |
|---|
| jij | zult bekennen |
|---|
| hij | zal bekennen |
|---|
| wij | zullen bekennen |
|---|
| jullie | zullen bekennen |
|---|
| zij | zullen bekennen |
|---|
| ik | zal bekend hebben |
|---|
| jij | zult bekend hebben |
|---|
| hij | zal bekend hebben |
|---|
| wij | zullen bekend hebben |
|---|
| jullie | zullen bekend hebben |
|---|
| zij | zullen bekend hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs